This is it… Wala nang atrasan toh.. Saparlaran na nga sigurong matatawag ito. Bapakabilis ng mga pangyayari. Pero alam kong kapag pinalagpas ko ito, hindi ko malalaman kung anu ang maaaring maging pwedeng pagbabago hindi lang sa buhay ko kundi sa buhay ng mga taong nasa paligid ko. Siguro nga ganun talaga ang buhay. Nasa kalayuan ang ginhawang hinahanap para mabuhay ng maayos sa mundong ito. Nakakaiyak pala ang ganitong mga panahon kasi sa kabila ng magandang oportunidad na pwede mong makita sa iyong pag-alis ay may katumbas na ilang taong maiiwan mo at mapapalayo sayo. Tanging masasayang alaala na lang ang panghahawakan ng bawat isa para matagalan ang pagkakalayo-layo. Yes, bagong chapter na ulit ang magbubukas sa akin.. Matanda na talaga ako.. Dati nakikita ko lang ang mga ganitong eksena sa aking mga kamag-ana

k at ngayon ay ako na ang nasa kagalayang ito. Para mabuhay ko ang aking pamilya. Wish myself a very very good luck.. Dapat kayanin ko toh… This is life!